Stryphnodendron pulcherrimum

Stryphnodendron pulcherrimum to drzewo o wysokości od 5 do 25 metrów, z prostym pniem. Liście są parzystnie złożone, z 9–18 parami pędów i 15–32 parami listków. Listki mają kształt wąsko owalny, czasem wąsko eliptyczny lub lancetowaty, a ich powierzchnia górna jest zazwyczaj lekko owłosiona, a dolna bardziej owłosiona. Kwiaty są żółte, z rzadko owłosioną koroną, a ich inflorescencje tworzą proste thyrsa. Owoc to prosta, lekko wypukła leguminoza, z niewidocznymi naramiennikami i lekko wypukłymi nasionami. Roślina kwitnie i owocuje przez cały rok.

Stryphnodendron pulcherrimum występuje w różnych środowiskach leśnych Ameryki Południowej, w tym w wilgotnych lasach deszczowych i lasach liściastych. Rośnie w regionach takich jak Boliwia, Brazylia (Północ, Północny Wschód, Środkowy Zachód), Kolumbia, Gwajana Francuska, Gwinea, Peru, Surinam i Wenezuela. Znajduje się również w Parku Narodowym Rio Puré w Kaukietie i Guainii.

Roślina ta rośnie naturalnie w środowiskach leśnych i nie wymaga specjalnych warunków uprawy. Może być uprawiana w warunkach ciepłych i wilgotnych, z odpowiednim światłem słonecznym i dobrze przepuszczalnym gruntem. W uprawie ogrodniczej może wymagać ochrony przed suszą i mrozami, które są niezwykle rzadkie w jej naturalnym zasięgu. Należy do gatunków, które rosną wolno, ale są trwałe w odpowiednich warunkach.

Stryphnodendron pulcherrimum ma znaczenie lokalne w wielu regionach, gdzie jest znane pod różnymi lokalnymi nazwami. W niektórych miejscach jest wykorzystywane w medycynie ludowej, a jego drewno może mieć zastosowanie w miejscowych pracach budowlanych lub rzeźbiarskich. Roślina ta jest również ważnym elementem ekosystemu lasów deszczowych, dostarczając karmy dla zwierząt i wspierając różnorodność biologiczną.