Stryphnodendron guianense

Stryphnodendron guianense to drzewo lub drzewo krzaczaste o wysokości 2–12 (–20) m. Liście mają 8–11 par pędów i 6–14 (–18) par listków, które są zwykle owalne lub rombowato-owalne, a listki górne są gładkie lub lekko owłosione, a dolne – lekko owłosione lub owłosione. Listki mają unilateralne tufty włosków na powierzchni dolnej. Kwiaty są różowe, a kwitnienie występuje w lutym, marcu, czerwcu, lipcu oraz od października do grudnia. Owoc to nucoidalna bobina, prosta lub lekko zakrzywiona, płasko-zgnieciona, z delikatnie wypukłymi nasionami i niewidocznymi naramienciami.

Stryphnodendron guianense występuje w różnych regionach Ameryki Południowej, w tym w Brazylii (na północy i wschodzie), Gujanie Francuskiej, Gujanie, Surinamie i Wenezueli. Rośnie w różnych typach siedlisk, w tym w lasach deszczowych i wilgotnych, oraz w obszarach lekko suchszych.

W uprawie Stryphnodendron guianense wymaga wilgotnego i ciepłego klimatu, typowego dla tropików. Należy uprawiać je w dobrze nasłonecznionych miejscach, ale może tolerować lekkie cienie. Wymaga gleby żyznej i dobrze przepuszczalnej. Roślina nie jest szeroko uprawiana w ogrodach, ale może być stosowana w większych ogrodach tropikalnych lub botanicznych.

Stryphnodendron guianense ma znaczenie lokalne, w tym w Brazylii, gdzie jest znane pod nazwą „Talapirinria”. Roślina może być używana w celach leczniczych, choć szczegóły jej zastosowań medycznych są ograniczone. Może również pełnić funkcję ozdobną w ogrodach tropikalnych i botanicznych.