Serapias lingua

Serapias lingua to orchideja o tuberach 2–5, z jednym siedzącym, a pozostałymi na pędach bocznych, o owalnym lub podkulistym kształcie. Pęd ma długość 10–25 (do 60) cm i porastają go zielone, bez plamkowania pochwy podstawne. Kwiatostan jest wydłużony i zawiera 2–9 kwiatów. Pochwy są równe kwiatom, fioletowe, rzadziej zielonawo zabarwione. Kwiaty mają 15–25 mm długości, zewnętrzne płatki są owalno-lancetowate, ostre, wklęsłe, wolne na szczycie, fioletowe lub purpurowe, czasem z zielonymi plamkami. Wewnętrzne płatki boczne są nieco krótsze od zewnętrznych. Labium jest około dwa razy dłuższe niż inne segmenty, z pojedynczym czarnym grzbietem u podstawy; boczne płatki są zaokrąglone, ciemno purpurowe i ukryte pod galeą. Epichile jest owalno-lancetowate, zaostrzone, zwężone u podstawy, węższe niż hipochile, czasem skierowane do przodu, fioletowe do czerwonawych, rzadziej żółte lub białe.

Serapias lingua rośnie w wilgotnych łąkach, bagien i nadmorskich piaskach. Występuje w regionie Morza Śródziemnego i południowo-zachodniej Europy, gdzie preferuje wilgotne, lekko żyzne tereny.

W uprawie Serapias lingua wymaga dobrze drenowanego, lekko żyznego gruntu oraz odpowiedniego nawilżenia. Roślina najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, na miejscach z dobrą wentylacją. W zimie wymaga chłodniejszych warunków, ale nie zamarznięć. Uprawa w ogrodzie lub w doniczkach wymaga ostrożnego monitorowania wilgotności gleby i unikania zbyt intensywnego nasłonecznienia.

Serapias lingua jest głównie ceniony jako roślina ozdobna. Występuje w naturalnych siedliskach i jest rzadko uprawiany w ogrodach. Nie ma znaczenia gospodarczego, ale jest cennym elementem ekosystemów, w których rośnie. W niektórych regionach może być ochroniony ze względu na ograniczoną liczebność i wrażliwość na zmiany siedlisk.