Pterocactus hickenii

Pterocactus hickenii to gatunek roślin należący do rodziny Cactaceae. Jego opis naukowy został przedstawiony w 1919 roku przez Brittona i Rose. Roślina występuje naturalnie w południowej Argentynie oraz w Chile. Gatunek ten jest częścią rodzaju Pterocactus, który składa się z kilku innych gatunków kaktusów. Nie posiada szeroko rozpoznawanej polskiej nazwy zwyczajowej. Roślina ta, jak inne przedstawiciele rodziny Cactaceae, przystosowana jest do warunków suchych środowisk, w których rośnie.