Pępawa nicejska

Pępawa nicejska to roślina z korzeniem główkowym i jednym, prostym pędem kwitnącym. Liście są różnorodne – niższe liście są wąsko odwrotnie jajowate, ząbkowane, a górne są wąsko odwrotnie jajowate, czasem z uszkodzonymi uchem. Kwiaty są żółte, z czerwonawym odcieniem na końcach, a ich korona ma długość 10–11 mm. Owoce mają 2,5–4 mm długości i są pokryte 10 grzbietami. Roślina kwitnie w sierpniu i wrześniu.

Pępawa nicejska rośnie w wilgotnych, lekko zacienionych miejscach, takich jak łąki, brzegi rzek, lasy i tereny zadrzewione. Preferuje gleby żyzne i wilgotne, ale może się również rozwijać na lekkich i suchych gruntach. Roślina występuje w różnych typach siedlisk, od nizinnych po górskie, w Europie i poza nią.

Pępawa nicejska jest łatwa w uprawie i może być rozmnażana przez nasiona. Roślina preferuje cień lub półcień i wilgotne gleby. W ogrodach może być używana jako roślina ozdobna, ale jej rozwój należy monitorować, ponieważ może się szybko rozprzestrzeniać. Roślina toleruje lekkie mrozy i rośnie najlepiej w chłodniejszym klimacie.

Pępawa nicejska nie jest szeroko stosowana w medycynie ludowej, ale jej młode liście mogą być używane jako warzywa. Roślina jest również ceniona w ogrodach jako roślina ozdobna ze względu na jej piękne żółte kwiaty. W przyrodzie pełni rolę pokarmową dla różnych owadów, w tym pszczół i owadów kwitnących.