Nabalus racemosus

Roślina o wysokości od 30 do 175 cm, z korzeniem główkowym w kształcie jajowatego lub ziemniaczego. Pędy są proste, zielone lub lekko fioletowe, prostokształtne, gładkie i szkliste w dolnej części, a w górnej części porośnięte włoskami. Liście dolne są szeroko odwrotnie jajowate do spiczasto-liniowe, o miękkiej, skórzastej powierzchni, z wąskimi, szeroko skrzydlatymi ogonkami, zaś górne są siedzące i zmniejszone. Kwiaty ułożone są w wąskich, racemopodobnych lub rozgałęzionych kwiatostanach. Kłaki mają kształt dzwonkowaty, a ich bractwa są ciemnozielone lub fioletowe, wąsko trójkątne i porośnięte grube włoskami. Phyllary są zielone lub fioletowe, lanceolatowe, z szkarłatnymi brzegami i różnym stopniem pokrycia włoskami. Kwiaty mają 9–29 płatków, zwykle różowe, czasem białe lub fioletowe, o długości 7–13 mm. Owoc to złotobrunatna nasiączka, subcylindryczna, 5–6 mm długości, z delikatnie widocznymi 8–12 grzbietami, a ogonkiem pufowatym, żółtawym, 6–7 mm długości. Liczba chromosomów to 2n = 16.

Nabalus racemosus rośnie w wilgotnych siedliskach, takich jak strumienie, bagna i wilgotne łąki. Preferuje cieniste miejsca w lasach oraz wilgotne tereny wzdłuż rzek i jezior. Roślina ta jest typowa dla siedlisk o wysokiej wilgotności gleby i częściowym zacienieniu.

Roślina ta wymaga wilgotnej, żyznej gleby i częściowego zacienienia. W uprawie najlepiej rośnie w cieniu lub półcieniu, na wilgotnym gruncie, najlepiej w miejscach z dobrą drenażem. Należy unikać suszy i pełnego nasłonecznienia. Nabalus racemosus jest stosunkowo trudny w uprawie, ale może być dobrym wyborem dla ogrodów ekologicznych i naturalnych.

Nabalus racemosus ma głównie wartość ornamentalną i ekologiczną. W przeszłości niektóre gatunki z rodzaju Nabalus były używane w medycynie ludowej, ale N. racemosus nie jest powszechnie stosowany jako lek. Roślina ta pełni ważną rolę w ekosystemach wilgotnych, zapewniając kорм dla owadów i poprawiając strukturę gleby.