Monstera lechleriana
Monstera lechleriana Schott
Monstera lechleriana to epifyta z rodziny Araceae, występująca w regionach Ameryki Południowej, w tym w Boliwii, Kolumbii, Ekwadorze, Panamie, Peru i Wenezueli. Gatunek został opisany naukowo w 1860 roku przez Heinricha Wilhelma Schotta, nazwany na cześć niemieckiego botanika Willibalda Lechlera. Rośnie na dolnych pniach drzew, osiągając do 7 m długości. Rośliny młode są ziemiemiącymi się pnionkami, a dorosłe mają liście duże, owalne, z perforacjami po obu stronach głównej nerwy.
Description
Monstera lechleriana to epifyta, która w stadium dorosłym rośnie na pniach drzew, osiągając wysokość do 7 m. Młode rośliny są ziemiemiącymi się pnionkami, z liśćmi owalnymi, gładkimi, błyszczącymi po obu stronach. Dorosłe liście mają długość 75–120 cm i szerokość 35–70 cm, z perforacjami eliptycznymi po obu stronach głównej nerwy. Szypułki są gładkie, zielone u wierzchołka i białe u podstawy. Gatunek występuje w parkach narodowych i regionach Kolumbii, Boliwii, Ekwadoru, Panamy, Peru i Wenezueli. Nazwa gatunku pochodzi od Willibalda Lechlera, który zebral typowy egzemplarz w 1854 roku.
Distribution
BR · Parque Nacional Natutral de Amacayacu | Parque Nacional Natural Tatamá | Parque Nacional Natural Sierra de la Macarena | Parque Nacional Natural Cordillera de Los Picachos | Parque Nacional Natural Tinigua · Núcleo Manuelita |Núcleo Unipalma · Cimitarra · Amazonas, Antioquia, Caquetá, Cauca, Chocó, Nariño, Putumayo, Valle, Vichada · Bolivia · Colombia · Costa Rica · Ecuador · Panamá · Peru · Venezuela · Manizales
Synonyms
Monstera henry-pittieriMonstera maxima