Lewisia leeana

Lewisia leeana to wieczna trwała roślina należąca do rodziny Montiaceae, pochodząca z Sierra Nevada i Klamat w Kalifornii oraz Oregonie. Rośliny rosną z wąskiego, drewnistego pęku korzeniowego, z jednym lub kilkoma kłąciami. Formują rozetę podstawową z wielu mięsisty, płaskich lub cylindrycznych liści o zaostrzonych końcach, o długości do 4 cm. Kwiatostan składa się z wielu kwiatów na pionowych, rozgałęzionych pędach o wysokości do około 24 cm. Każdy kwiat ma 5–8 płatków białych, różowych lub fioletowych, o długości około połowy centymetra. Gatunek został opisany w 1897 roku.