Lactuca hirsuta

Lactuca hirsuta to rośliny zwykle dwuletnie, z lekko brązowawym lub półpomarańczowym mleczakiem. Łodygi mają długość 30–200 cm, są puste między węzłami, gładkie lub gęsto owłosione dłuższymi, skręconymi włoskami, często z purpurowym odcieniem. Liście rozwijają się głównie przy podstawie łodygi, są owalne lub odwrotnie owalne, głęboko pędzowo rozdzielone i ostro zębate, z rzadkimi włoskami na brzegach. Kwiaty są zebrane w dobrze rozgałęzione pąki, z żółtymi lub pomarańczowo-żółtymi koronami, które czasem stają się niebieskie po wyschnięciu. Owoce mają ciemnobrunatne lub czarne, spłaszczone nasiona z wyraźnymi bocznymi skrzydłami i wyraźną grzbietową linią.

Lactuca hirsuta rośnie w różnych siedliskach, w tym na łąkach, brzegach dróg, wzdłuż rzek i w lasach. Preferuje wilgotne, lekko zacienione miejsca, ale może również tolerować bardziej suchą glebę i pełne słońce. Gatunek ten jest typowy dla obszarów o umiarkowanym klimacie, gdzie występuje w Kanadzie i USA od północy po południe.

Lactuca hirsuta nie jest uprawiana komercyjnie, ale może być łatwo hodowana w ogrodach, jako roślina ozdobna lub do użytku w naturalizacji. Wymaga dobrze odprowadzającej gleby i odpowiedniego nasłonecznienia. Roślina jest odporna na suszę i może tolerować lekkie zanieczyszczenia gleby. Rośnie najlepiej w ciepłym klimacie i może wymagać podparcia, jeśli łodygi są wysokie i delikatne.

Lactuca hirsuta ma ograniczone zastosowanie użytkowe, ale liście młode mogą być spożywane jako warzywa szlachetne. Roślina ta jest również ceniona jako pokarm dla ptaków i owadów, a jej nasiona są często używane w naturalnych systemach ekologicznych. W ogrodach może pełnić funkcję rośliny ozdobnej i ekologicznej, wspierając różnorodność biologiczną.