Kruszczyk siny

Roślina osiąga wysokość 20–70 cm. Stok jest owłosiony w górnej części, fioletowy w dolnej i pokryty osłonkowymi szyszkami. Liście spiralnie ułożone, liczba 5–10, o wymiarach 6–10 x 2–5 cm, mają kształt od owalno-lancetowatego do lancetowatego, są ostre lub krótko zaostrzone, a ich kolor może być szary lub fioletowy. Kwiatostan to rzad 15–25 cm, z wieloma kwiatami; szatki są liniowe, zaostrzone, a niższe zazwyczaj przewyższają kwiaty. Kwiaty są pochylone i zwisające w dojrzałości. Zewnętrzne segmenty okwiatu mają 10–12 mm, są lancetowate, subostre, zielone z zewnątrz i białe z wewnątrz, czasem z różowym odcieniem. Dolna lipka (hypochile) jest kubkowata, z zewnątrz zielona, a z wewnątrz często plamista fioletowo. Górną lipkę (epichile) można określić jako trójkątnie sercowatą, zaostrzoną i z wygiętym końcem, białą z 2–3 gładkimi, spajającymi się w podstawie wypustkami. Rostelum jest trwałe. Owoc to owalna, chropowata jajnica. Liczba chromosomów wynosi 2n = 40.

Kruszczyk siny rośnie głównie w lasach, preferując cieniste i wilgotne miejsca. Jest delikatnie wapiennikowaty, co oznacza, że najlepiej rozwija się na glebach z niewielką zawartością wapnia. Znajduje się w różnych typach lasów, często w miejscach z lekkim zapadnięciem wapniowym.

Kruszczyk siny jest trudny w uprawie ze względu na swoje specyficzne wymagania środowiskowe. Wymaga cienia, wilgotnej gleby i odpowiedniego pH. Najlepiej rośnie w symulowanym środowisku lasu, z odpowiednim zacienieniem i nawożeniem. Nie toleruje suszy i zbyt intensywnego światła słonecznego. W uprawie należy unikać przesadzania rośliny, ponieważ ma ona skomplikowany system korzeniowy.

Kruszczyk siny nie ma znaczenia gospodarczego, ale jest ceniony jako roślina ozdobna w kolekcjach orchidei. Jego wyjątkowy kolor i forma czynią z niego ciekawą roślinę botaniczną. W niektórych krajach jest ochroniony, ponieważ jego populacje są narażone na zagrożenie ze względu na utratę siedlisk.