Hunteria umbellata

Hunteria umbellata, opisana w 1899 roku, należy do rodziny Apocynaceae. Rośnie w różnych formach od krzewów po drzewa o wysokości do 22 m i średnicy pnia do 40 cm. Kwiaty mają kolor biały, kremowy lub bladożółty, a owoc jest żółty i gładki. Występuje w lasach, od poziomu morza do wysokości 600 metrów. W medycynie tradycyjnej wykorzystywany jest do leczenia gorączki, ran leprzycy, problemów z żołądkiem i wątrobą, a także jako środek przeciwpasożytniczy. W przeszłości używany był do przygotowania trucizny do strzał. Drewno tego gatunku jest twardym materiałem, stosowanym do rzeźbienia i produkcji narzędzi. Występuje w zachodniej Afryce, od Guinei-Bissau po Angolię.