Goryczel jastrzębcowaty

Goryczel jastrzębcowaty to roślina z rodziny Asteraceae, o wysokości 15–100 (czasem nawet 145) cm. Stosy są proste, sztywne, furkowane i pokryte krótkimi, pośrednimi, rozdzielonymi i przyssawkowatymi włoskami. Liście są żółtawozielone z jednej strony, bledsze z drugiej, czasem lekko odcienione na fioletowo. Liście bazalne i niższe są lanceolatowe, owalne, wąsko eliptyczne lub prostokątne, z wąskim ogonkiem. Środkowe i górne liście są mniejsze, bez ogonka i częściowo obejmujące pęd. Kwiatostany są liczne, terminalne, z krótkim lub dłuższym pędem, a pędy kwiatowe są pokryte włoskami. Kwiaty są ligulowe, jasnożółte, z pięcioma zębami na końcu. Roślina kwitnie w późnym czerwcu do sierpnia.

Goryczel jastrzębcowaty preferuje wilgotne i zacienione siedliska, takie jak brzegi rzek, strumieni, bagno, a także wilgotne lasy i łąki. Występuje w różnych warunkach glebowych, ale najlepiej rośnie w żyznych i wilgotnych gruntach.

Roślina ta nie jest uprawiana w ogrodnictwie, ale może być łatwo niszczona w miejscach, gdzie nie jest pożądana. Rośnie najlepiej w cieniu lub półcieniu i w wilgotnym gruncie. W uprawie wymaga regularnego podlewania i dobrze zapylonej gleby. Roślina może być łatwa do rozprzestrzeniania się, dlatego należy ją kontrolować.

Goryczel jastrzębcowaty nie jest używany w medycynie ludowej ani w kuchni, ale czasem może być obiektem badań botanicznych ze względu na swoje szerokie rozprzestrzenienie i adaptację do różnych środowisk. Roślina ta może pełnić rolę rośliny pokrywowej w ekosystemach wilgotnych.