Crepis bursifolia

Crepis bursifolia to wieczniezielna roślina, osiągająca wysokość 5–35 cm. Ma gruby korzeń cebulowaty. Pędy kwiatowe są prostostojące, jedne lub kilka, mogą być położone, okrągłe lub wyraźnie wydłużone, gładkie, owłosione lub pokryte szorstkim futerkiem. Liście rosetowe są wąsko odwrotnie jajowate, długości 2,5–25 cm, zębatego lub piłkowatego brzegu, z wyraźnymi, odwróconymi lobami. Liście pędowe są liniowe, a górne często zredukowane do skrzydełek. Kwiatostan składa się z 2–4 kwiatów, z pędami owłosionymi. Kielich ma 8–11 mm długości i 3–4 mm średnicy, a jego brzegi mogą być półprzezroczyste. Kielichy kwiatowe są żółte, z lekkim odcieniem zielonego u podstawy, a ich ligula ma szerokość 1,4 mm. Owoc to cienka, pięciorniasta nasiona z wydłużonym, białym papyrem.

Crepis bursifolia występuje głównie w pastwiskach, na łąkach, wzdłuż dróg i w innych miejscach z niewielkim zasobem gleby. Roślina ta preferuje słoneczną lub lekko zacienioną lokalizację i dobrze toleruje suszę oraz niewielkie zanieczyszczenia gleby. Występuje w różnych klimatach, od śródziemnomorskiego po umiarkowany.

Crepis bursifolia jest łatwa do uprawy i może być hodowana w warunkach ogrodowych. Wymaga dobrze drencowanej gleby i dobrze oświetlonego miejsca. Roślina ta nie wymaga intensywnego podlewania i dobrze toleruje suszę. Może być sadzona jako roślina ozdobna w zaroślach lub na łąkach. Rośnie najlepiej w ciepłym klimacie, ale może przetrwać zimy w miarodobrych warunkach.

Crepis bursifolia nie jest powszechnie uprawiana jako roślina ogrodnicza, ale może być stosowana jako ozdobna roślina w naturalnych układach. Nie ma znaczenia gospodarczego, ale może pełnić rolę pokarmową dla owadów, szczególnie dla pszczół i innych owadów pylących. Roślina ta nie jest stosowana w medycynie tradycyjnej ani w kuchni.