Buddleja japonica

Buddleja japonica rośnie naturalnie na stokach gór w Japonii, głównie na wyspach Honshu i Shikoku. Krzew ten preferuje zarośla i otwarte tereny. Charakteryzuje się liśćmi złożonymi z drobnych, lancetowatych listków oraz kwiatostanami w formie grzbietów, które kwitną w późnym okresie wiosny. Roślina ta została po raz pierwszy opisana naukowo przez Hemsleya w 1889 roku i wprowadzona do uprawy w Europie w 1896 roku. W kulturze ogrodniczej cieszy się popularnością ze względu na swoje estetyczne właściwości i odporność na warunki klimatyczne.