Bertolonia marmorata

Bertolonia marmorata to naziemna roślina, dorastająca do około 15 cm wysokości. Stos ma 2–6 mm średnicy, zaokrąglony, gęsto punktowany gruczołami i owłosiony. Liście są naprzeciwległe, o długości 4–12,4 cm i szerokości 3–10,9 cm, eliptyczne lub owalne, z zaokrąglonym lub podobnym do serca podstawą i zaokrąglonym lub tępym końcem. Kwiatostany są szczytowe, osiągające 6,4–17,8 cm długości. Gatunek ten występuje w nizinnych lasach deszczowych, rzadziej w górskich, a także w strefach przejściowych między Atlantyckim Lasem Deszczowym a Caatingą. Roślina kwitnie i owocuje od października do lutego oraz lipca. Charakterystyczne cechy to liście z zaokrąglonym końcem i kwiaty z małymi, dehiscującymi przez trójkątną, introrsalną otwór owocnikiem.