Askellia pygmaea

Askellia pygmaea to niska, wieczniezielona trwała, osiągająca wysokość od 3 do 20 cm. Ma silny korzeń główkowy i rozgałęziony łodygowy szkielet. Liście w podstawie są owalne, eliptyczne lub odwrotnie owalne, z całobrzegiem, półpłatkowatym lub zębatym, z wydłużonymi ogonkami. Liście łodygowe są owalne, odwrotnie owalne lub okrągłe, również z różnymi formami brzegu. Kwiatostan jest korymbowaty lub rozproszony, z 5–80 lub więcej kwiatostanami. Kwiaty mają żółte, ligulowe korony długości 7–12 mm, z cienką, białą lub purpurową brzegową warstwą. Płatki są zewnętrzne owalne, a wewnętrzne liniowo owalne. Owoc nie został opisany w danych, ale typowy dla Asteraceae.

Askellia pygmaea występuje w górskich i alpejskich środowiskach, często na skalistych terenach, w wilgotnych łąkach i w górskich łąkach. Roślina preferuje chłodne, wilgotne warunki, a także dobrze spłaszczony, lekki grunt. Występuje w Arktyce, Alasach, Kanadzie, południowej części Ameryki Północnej oraz południowo-wschodniej Azji, w tym w Irkuckim, Khabarowskim, Chitajskim i Xinjiang.

Askellia pygmaea jest roślina o niskich wymaganiach, ale wymaga chłodnego, wilgotnego środowiska do prawidłowego wzrostu. Należy uprawiać ją w cieniu lub półcieniu, na lekkim, dobrze drewniejącym gruncie. Roślina może być uprawiana w ogrodach alpejskich lub kamieniowych. Wymaga regularnego podlewania i ochrony przed suszą. Roślina może być rozsiewana przez nasiona lub podziałem korzenia.

Askellia pygmaea nie jest szeroko wykorzystywana w gospodarce ludzkiej, ale może być cennym elementem ogrodów alpejskich i kamieniowych ze względu na jej malutkowy, estetyczny wygląd. W przyrodzie pełni rolę rośliny pokrywowej i może wspierać ekosystemy górskie. Nie ma danych na temat jej stosowania w medycynie ludowej lub kuchni.