Askellia elegans

Askellia elegans to trwała roślinność, osiągająca wysokość od 6 do 30 cm. Ma silnie rozgałęzioną caudex i korzeń główkowy, który jest gruboziarnisty i drewniasty. Roszady liściowe składają się z wielu liści o owalnym kształcie, o długości do 6 cm, zakończonych ostrym końcem. Liście kłąkowe są liniowe i zredukowane do skali. Kwiatostan jest paniculowy, z 10 do 100 (lub więcej) kwiatów. Kwiaty mają żółte ligule, a ich korona jest długości 6–8 mm. Szypułki są cylindryczne, zewnętrzne i wewnętrzne bractwa różnią się kształtem i kolorowym odcieniem. Owoc to zgrabny, wydłużony achen, z charakterystycznym pyszczkiem i pędzelkiem białym i elastycznym.

Askellia elegans występuje w górskich i tajgiowych środowiskach, głównie w wilgotnych i półcienistych miejscach. Roślina ta preferuje gleby żyzne i dobrze przepuszczalne, często rosnąc w strefach górskich, na brzegach rzek i w lasach iglastych. Występuje w Kanadzie (Alberta, British Columbia, Manitoba, Northwest Territories, Ontario, Saskatchewan, Yukon) oraz w USA (Montana, Alaska, Wyoming).

Askellia elegans nie jest powszechnie uprawiana w ogrodnictwie, ale może być hodowana w warunkach naturalnych lub w ogrodach skalnych. Roślina ta wymaga dobrze drenowanego gruntu i cienia lub półcienia. Uprawia się ją z nasion, które germinują najlepiej w chłodnych temperaturach. Roślina ta jest odporna na suszę i mrozy, co sprawia, że jest odpowiednia do uprawy w klimatach o zmiennych warunkach. W ogrodzie może służyć jako ozdobna roślinność, szczególnie w czasie kwitnienia.

Askellia elegans nie ma znaczenia gospodarczego, ale jest cennym elementem ekosystemów naturalnych. Roślina ta może być używana w ogrodzie skalnym lub jako roślinność ozdobna, szczególnie z powodu swojej estetycznej formy i żółtego kwitnienia. Może również służyć jako pokarm dla różnych owadów, w tym pszczół i motyli, wspierając biodywersję w środowisku naturalnym.