Araucaria montana

Araucaria montana to endemit Nowej Kaledonii, należący do rodziny Araucariaceae. Gatunek ten został opisany naukowo w 1871 roku przez Brongn. & Gris. Rośliny z rodzaju Araucaria są charakterystyczne dla regionów południowo-wschodnich Azji, Australii i Nowej Zelandii, a także Ameryki Południowej. Araucaria montana, jak inne przedstawiciele swojej rodziny, jest drzewem iglastym o specyficznej architekturze korony. Występowanie tego gatunku jest ograniczone do terenów Nowej Kaledonii, co podkreśla jego wyjątkowość i znaczenie w kontekście ochrony przyrody.