Agrimonia procera

Agrimonia procera to roślina o pędzie długości 50–120 cm, porośnięcym długimi, bezgraniczkowymi włoskami. Nie posiada pierwotnej rosety liściowej. Liście są zielone z obu stron, a liczba szparytów na jednostkę powierzchni wynosi około 30. Listki są eliptyczne i ostro ząbkowane, prawie do samej podstawy. Osiągające dojrzłości szypułki mają długość 1–5 mm, a dolne bractwa są trójzębne. Płatki kwiatowe są złote, owalne lub odwrotnie owalne, często z wycięciem na końcach. Dojrzały hypanthium, wliczając w to włoski, ma około 11 x 11 mm, jest turbinowaty i charakteryzuje się szerokimi, płytkimi rowkami, które obejmują około 4/5 jego długości, a także dobrze rozwiniętą tarczą. Najniższe włoski są wyraźnie odgięte w dół.

Agrimonia procera rośnie w różnych siedliskach, w tym w lasach, na brzegach rzek, wzdłuż dróg i w porośniętych obszarach. Preferuje wilgotne i lekko zacienione miejsca, ale może się również rozwijać na bardziej suchych terenach, o ile są one dobrze zasłonięte. Występuje w wielu ochronionych obszarach, takich jak Addo-Elephant National Park, Garden Route National Park oraz w regionach takich jak Bruksela, Flandria i Wallonia w Belgii.

Agrimonia procera można uprawiać w ogrodach, gdzie preferuje cień lub półcień oraz dobrze zapłynną, żyzną glebę. Roślina ta nie wymaga intensywnego pielęgnowania, ale korzysta z regularnego podlewania, szczególnie w gorące dni. Można ją sadzić z nasion, które germinują najlepiej po przesiewie zimowym. Roślina jest dość odporna na choroby i szkodniki, co czyni ją łatwą w uprawie.

Agrimonia procera nie jest powszechnie stosowana w medycynie ludowej ani w gastronomii, ale może mieć wartość dekoracyjną w ogrodach dzięki swoim charakterystycznym liśćom i kwiatom. Roślina może również pełnić funkcję ekologiczną, zapewniając siedlisko dla owadów i innych małych organizmów. W niektórych regionach może być również używana w projektach odbudowy naturalnych ekosystemów.